Imię: Ola
Wiek: 20 Dołączyła: 21 Cze 2010 Skąd: Radom
Wysłany: 2010-07-30, 10:05
pisałam przez trzy lata (zaczęłam w drugiej gimnazjum) i co ciekawe zaczęłam go pisać z nudów nie dlatego że coś interesującego działo się w moim życiu a kiedy zaczęło się coś dziać, warte zapisania, przestałam. Z początku pisałam ale jakoś z czasem przestałam czuć potrzebę przelania tego na papier, o wiele bardziej wolę z kimś porozmawiać. Teraz czasami siadam, wyciągam go i śmieję się z problemów jakie mnie dręczyły w wieku 15 lat( jeżeli można to nazwać problemami, chociaż wtedy myślałam całkowicie inaczej )
_________________ Chciałabym żeby czekolada nie tuczyła, papierosy nie uzależniały, przyjaźń była szczera, a miłość istniała.
Pisałam w podstawówce.Później przestałam i wątpię,bym kiedykolwiek do tego powróciła.
Niemniej już teraz potrafię docenić radość jaką niosą za sobą chwilę,gdy wyjmuję pamiętnik sprzed 7 lat i wertuję kartki zapoznając się z moimi trzynastoletnimi przeżyciami.
_________________ "Każdy nowy dzień zaczyna się głęboką nocą."
— Bob Dylan
Najbardziej niebezpieczne są emocje, ponieważ one obsesyjnie szukają jakiejkolwiek formy ekspresji, są niecierpliwe, nie mogą czekać, żeby stworzyć coś nowego, swoistego - wpadają więc z rozpędu w utarte formy.
— Olga Tokarczuk
Piszę pamiętnik od paru lat.
Jeszcze mi się to nie znudziło, a mam już ponad 100 pamiętników:P
Dla mnie są bezcenne, na razie ich nie nie czytam, poczekam jeszcze parę lat.
_________________ Jęczeć nad minionym nieszczęściem to najlepszy sposób, by przyciągnąć inne.
Pisałam jak miałam może 10 lat, fajnie czasem poczytać takie rzeczy. Ale teraz już nie piszę, to co jest warte zapamiętania i tak zapamiętam.
_________________ Rozmawiając z wieloma osobami nie mogę się doczekać kiedy się wreszcie zamkną. Jak np zamknij się. Jesteś kretynem. Nie mam nic do powiedzenia, wiesz?
Zaczęłam kiedyś pisać pamiętnik, ale szybko mi sięto znudziło tak jak i wiele innych rzeczy...choc żaluje bo wiem, ze czasem milo wrocic do niektorych rzeczy i przypomniec sobie ze szczegolami jak to bylo..a w pamieci takie szczegoly moga sie nie zachowac długo..
_________________ 'Szczęścia nie trzeba szukać-spotyka się je przy okazji'
Pisałam, jak byłam młoda, zbuntowana i trochę krejzi. W akcie desperackiej miłości wszystkie podarłam... na szczęście. Po co bym miała to czytać? Teraz nie prowadzę nic na miarę pamiętnika, żadnych blogów i innych dupereli. Nie potrzebuję tego.
Imię: Paulina
Wiek: 18 Dołączyła: 19 Sie 2010 Skąd: Skarżysko
Wysłany: 2010-08-21, 01:02
Pisałam i pamiętnik i bloga.
Pamiętnik pisałam od 4 klasy podstawówki, dopiero w pierwszej klasie liceum go zaniedbałam i już nie piszę, bo zrobiło się to dla mnie nudną stratą czasu..
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
)
